Mijn verhaal aan mijn kleinkinderen

Lieve Romy en Sem den Dunnen, en lieve Chloë en Zoë  Bakker,

Wat er tegen jullie is verteld weet ik niet, ik heb daar wel mijn gedachten over, elk verhaal heet 2 kanten, zonder beide verhalen weet je dus ook niet hoe het zit. Het verhaal wat jullie verteld is zal zwaar gekleurd zijn door iedereen in jullie omgeving.

Het belangrijkste van mijn verhaal is. Ik heb vanaf jullie geboorte gemiddeld 3 a 4 dagen in de week op jullie gepast, daarnaast bracht ik veel extra tijd door bij mijn zoon en de mama van Chloë en Zoë. zeker nadat mijn schoondochter het heel zwaar had na de geboorte van Zoë. Ook vele nachten heb ik bij hun doorgebracht. Verder deed ik alles voor en met jullie, afhankelijk van wat voor werkrooster jullie ouders hadden. Jullie noemden mij oma Dexter. 

Love jullie, Romy en Sem en Chloë en Zoë

het is inmiddels september 2024, het gaat goed met oma, samen met Wim. we fietsen heel Nederland door, Spotten wild op de Veluwe, gaan lekker weekendjes weg, we komen net terg van een Cruise langs de Griekse eilanden. in de souvenirwinkeltjes kijk ik altijd naar leuke dingetjes voor jullie. net zoals ik elk jaar met jullie verjaardag en de kerst een kaart stuur, natuurlijk komt die niet bij jullie aan maar in de prullebak van jullie ouders. Jullie worden ouder en komen op het punt om zelfstandig op zoek te gaan. daarom laat ik overal broodkruimeltjes achter om jullie te helpen mij te vinden. Volg jullie hart.