een praatje.

Nadat ik definitief kreeg te horen dat er van contact geen sprake meer zou zijn .heb ik op advies van slachtofferhulp juridische mogelijkheden onderzocht. Iets afdwingen is natuurlijk altijd lastig maar ik vond dat ik voor mijn 4 kleinkinderen alles moest proberen. Ik was nou eenmaal niet een oma waar ze soms alleen maar met papa en mama bij op bezoek kwamen. maar ik was een oma die veel oppaste en buiten de oppasdagen mijn moppies ook veel zag en voor ze deed. bijna elke dag zagen ze mij, Ik haalde ze uit bed gaf ze ontbijt bracht ze naar school, haalde ze uit school, aten tussen de middag samen en vaak ook na school als mijn kinderen avond of late dienst hadden.at ik met ze samen, deed ze in bad of onder de douche en bracht ik ze naar bed. Ik deed ook veel leuke dingen met mijn kleinkinderen. Van kroelen knutselen fietsen zwemmen tot uitjes

Omdat ik wilde vechten voor mijn kleinkinderen die zo onterecht van hun oma afgepakt werden heb ik gevochten voor een bezoekrecht. Er zou een kort geding volgen en daarna zou de zaak inhoudelijk behandeld worden in een civiele zaak. bij het kort geding was de raad voor kinderbescherming aanwezig, die wel gesprekken van te voren met de ouders heeft gehad maar niet met oma heeft gehad. deze adviseerde geen bezoekrecht, omdat de relatie van hun ouders en oma getroebleerd was. wat de rechter volgde. de civiele zaak heb ik gecanceld in het belang van mijn kleinkinderen omdat anders de oudste 2 ook door de rechter gehoord zouden worden. 

Vervolgens hebben mijn kinderen de uitspraak anders uitgelegd aan iedereen die het wilde horen. Op school, aan de wijkagent, iedereen.  Ik zou van de rechter een straat en omgevingsverbod hebben gekregen en de kleinkinderen niet mogen zien. Dit was natuurlijk helemaal niet aan de orde, een geweigerd voorlopig bezoekrecht is heel iets anders dan een door de rechter opgelegd contactverbod. Het was zelfs zo dat de wijkagent geloofde dat er een omgeving/contactverbod was. we hebben het vonnis ter inzage gegeven en hij heeft zijn excuses aangeboden, het werd hem zo overtuigend verteld. 

De onderbouwing van de raad voor kinderbescherming was dat de kleinkinderen anders in een loyaliteitscrisis zouden kunnen komen. Nee, de geitenwollensokkenclub heeft totaal geen idee wat het met kinderen doet als deze zonder enige vorm van uitleg hun oma niet meer mogen zien. De laatste keer dat in mijn kleindochter Chloe zag bij school vertelde ze huilend dat ze het niet begreep en oma wilde blijven zien, 8 jaar was ze. Er werd totaal geen rekening met de kleinkinderen gehouden van wat dit alles met hun deed , van school begreep ik dat ze zelfs weer in bed plaste. echt een goede actie van de raad van kinderbescherming.  En vooral van de ouders dat je dit je kinderen aan doet om ze zomaar ineens bij hun oma weg te houden en ze waarschijnlijk de meest verschrikkelijke verhalen over hun oma te vertellen

er zijn natuurlijk veel meer van dit soort situaties, hieronder wat stukjes uit de media